Door de genoemde afwezigheid van de v.d.Voordeclan was ons oudemannenteam genoodzaakt om een beroep te doen op de zoon van Peter en op Kadir van zondag 2 (mannen bedankt!!!), zodat we deze keer startten met Hanz in de goal, Richard, Michel, Matthijs en Jan achter, Kadir, Michael en Martin midden en Jeremy, Christiaan en Peter voor met Aad achter de hand.

We hadden Cees Starmans, in verband met zijn 2 gele kaarten in het duel met Semper Altius, door de begeleiding van onze selectie toegeschoven gekregen als scheidsrechter, (uhh, grapje, Cees bood zich zelf spontaan aan) en die deed dat helemaal niet slecht, fluit maar eens een stelletje betweters met 1000 jaar aan voetbalervaring.

We startten wat onwennig en de tegenstander profiteerde daar optimaal van en al snel keken we tegen een 0-1 achterstand aan. Maar M.S.V. hervond zich en onze nieuwe spits Christiaan groeide uit tot de uitblinker van de wedstrijd. Chris bleek een plaag voor de Postduivendefentie en met een werkelijk geweldige actie ala Slatan slalomde hij door de hele Postduivenverdediging,alle aanslagen op zijn ledematen ontwijkend en scoorde beheerst de 1-1.

Na de thee maakte Matthijs (toch nog niet fit, maar hij was er wel) plaats voor Aad en verruilde Kadir zijn plaats in voor Huseyin van zondag 2 en MSV ging verder met hun goede spel. De tegenstander had twee gevaarlijke spitsen, maar de verdediging met Richard als rots in de branding stond weer als een huis, waarbij Michel steeds slim de voorzetten onderschepte en strooide met passjes. MSV bleef drukken, maar de Hagenezen kwamen toch op voorsprong, Aad werd er uitgelopen en de voorzet werd ineens hard ingeschoten, 1-2.

 In deze periode kwam MSV nog een paar keer goed weg, een keer moest Hanz met de knie redding brengen, maar toch de verdiende gelijkmaker. Chris werd goed aangespeeld en legde de bal eens goed voor zijn rechter en knalde de bal steenhard in de kruising, 2-2.

 Met nog 1 minuut te gaan kreeg Postduiven een vrije schop op de rand van de 16. De bal kon door twee man worden ingekopt maar de bal vloog over en iedereen dacht aan een gelijk spel, maar een pass van Jan op Jeremy die dreigde te mislukken probeerde Jeremy er  toch wat uit te halen en tot ontzetting van de achterhoede van de tegenpartij kon hij eenvoudig de bal langs de keeper spelen en de terechte 3-2 scoren. Met nog 1 minuut blessuretijd was er voor de Postduiven geen eer meer te halen in Maassluis.

Vriend en tegenstander was het er over eens dat er een heerlijke partij voetbal was gespeeld en dat de gelukkigste had gewonnen en Cees, bedankt voor het fluiten en als gele kaarten op deze manier mogen worden afgekocht hopen we dat je nog veel gele kaarten mag krijgen.

Volgende week zijn we vrij omdat Mozaïk kennelijk is teruggetrokken, dus om 11.00 uur trainen.